Paniersbunker

De Paniersbunker is een ondergronds galerijen netwerk van zandsteenrots onder het Paniersplatz, bestaande uit meerdere niveaus verbonden door natuurlijke scheuren en handgemaakte kanalen. De structuur bevat opslagkamers en heeft ventilatie- en drainagesystemen die nog steeds functioneren.

Het kellersysteem begon in de Middeleeuwen als opslag voor bier en ijs, en werd in de jaren 1940 tijdens de Tweede Wereldoorlog omgebouwd tot luchtbeschermingsschuilkelder. Het gebruik ervan in oorlogstijd door tienduizenden mensen bepaalde de geschiedenis van de plek.

De ondergrondse ruimten dienden als toevluchtsoord voor kunstwerken en religieuze voorwerpen tijdens de oorlog. De kamers tonen nog steeds hoe deze waardevolle bezittingen van de stad hier werden beschermd.

De toegang is via een centrale ingang in de oude stad, en stevig schoeisel is essentieel omdat de gangpaden onegaal en soms glad zijn. Jassen worden aanbevolen omdat de temperaturen ondergronds laag blijven.

Onder het Paniersplatz bevinden zich geavanceerde ijsdomen die op meerdere niveaus zijn uitgehouwen en oorspronkelijk bevroren water opnamen en temperaturen voor bierbewaring reguleerden. Deze natuurlijk koele zones werken vandaag nog steeds volgens dezelfde principes.