Immanuel-Kirche, Moderne lutherse kerk in Stammheim, Duitsland

De Immanuel-Kirche is een houten kerk voltooid in 2013, met een interieur van Fins spar en een buitenbekleding van Fins lariks. De vrijstaande campanile rijst op uit een lage sokkel van licht beton; het torenlichaam is bekleed met lichtbruine panelen met diagonale ribbels in tegengestelde hoeken, en bij de top is een grote donkere kruisvormige opening uitgespaard. Op het lage muurtje aan de voet staat "IMMANUEL-KIRCHE" gegrift.

Het gebouw werd in 2012 gebouwd na de sloop van het voormalige gemeenschapscentrum Dietrich Bonhoeffer dat eerder op de locatie stond. Deze nieuwe structuur werd ontworpen als een eigentijdse uitdrukking van religieuze architectuur in de regio.

De naam Immanuel betekent „God met ons”, een verwijzing naar de rol van de kerk nadat de gemeente na de sloop van de Flittarder Lukaskirche in 2009 een jaar zonder kerkruimte zat. De drie klokken, in 1963 gegoten door Rincker in Sinn, komen uit die gesloopte kerk: de gebedsklok luidt om 12 en 19 uur, en op zaterdag luiden na de avondgebedsklok alle klokken de zondag in.

De binnenruimte kan worden gereorganiseerd met verplaatsbare zitplaatsen om zich aan te passen aan verschillende soorten evenementen en bijeenkomsten. Deze flexibele indeling stelt de ruimte in staat om zowel erediensten als gemeenschapsfuncties te dienen op basis van huidige behoeften.

De drie klokken in de vrijstaande houten campanile zijn in 1963 gegoten door klokkengieterij Rincker in Sinn en komen uit de in 2009 gesloopte Lukaskirche in Flittard. De gebedsklok luidt dagelijks om 12 en 19 uur; op zaterdag luiden na de avondklok alle klokken de zondag in.