Golgatha church, Neogotische kerk in Berlin-Mitte, Duitsland.

De Golgatha-kerk is een neogotisch baksteengebouw in Berlin-Mitte met een onderscheidende vierkante toren en spitsboogramen zichtbaar aan de buitenkant. Binnenin heeft de kruisvormige hal grote dakramen die het interieur goed verlichten.

De kerk werd in de 19e eeuw gebouwd als neogotische structuur en leed onder zware bombardementschade in 1943. Restauratiewerkzaamheden begonnen in 1949 en werden voortgezet over vele jaren.

De naam verwijst naar Golgotha, de heuvel buiten het oude Jeruzalem waar Jezus van Nazaret zou zijn gekruisigd. De gemeente nam hem in 1877 aan, toen het westelijke deel van de Sint-Elisabethparochie met ongeveer 14.000 leden zelfstandig werd als Sint-Golgotha. De voorgaande kapel van 1867 droeg die naam al.

De kerk staat in de rooilijn van de oostelijke bebouwing van de Borsigstraße, met de 61 meter hoge toren in de straatgevel; onder de toren bevindt zich het hoofdportaal. De noordelijke langsmuur loopt langs de brandmuur van het buurperceel, waardoor daar geen vensters zijn. Een tweede portaal voert van de eerste binnenplaats van het aangrenzende theologische college naar de zuidelijke kruisarm.

Het kerkinterieur werd na de bombardementschade van de Tweede Wereldoorlog bewust zo ontworpen dat grote dakramen de ontbrekende ramen aan de noordzijde compenseren. Deze oplossing toont hoe bouwers zich creatief aan vernietiging aanpasten.