Erlöserkirche, Methodistische kerk in Berlijn-Mitte, Duitsland.

De Erlöserkirche is een tweelaagse zaalkerk, in 1905 gebouwd als achterhuis op de binnenplaats van Schröderstraße 5, verborgen achter een vijf verdiepingen tellend woonblok. De roodbakstenen gevel in Noord-Duitse baksteengotiek heeft een steile topgevel met stenen kruis, een rond venster met vierpas-tracering en twee grote spitsboogvensters, door stenen stijlen in drie hoge delen verdeeld, met boogfriezen eronder.

De Erlöserkirche werd in 1905 gebouwd voor de evangelisch-methodistische gemeente, die in 1888 een Berlijns district had gevormd en diensten hield in gehuurde ruimtes voordat de kerk klaar was. Omdat de vrije kerk geen geld ontving van de Pruisische staatskerk of de openbare administratie, verzamelde een kerkbouwvereniging donaties voor de bouw. De kerk en het door Carl Breuer ontworpen woongebouw zijn beschermd als architectonische monumenten.

De gemeente behoort tot de Evangelische Gemeinschaft, een methodistisch kerkgenootschap waarvan het Berlijnse district in 1888 werd gevormd op de jaarconferentie in Stuttgart. De eerste vestiging in de stad was het diaconale werk van de Bethesda-zusters, gesticht op 3 februari 1887. Tot de kerk gereed was, werden diensten in verschillende ruimtes gehouden.

De kerk staat op de achterste binnenplaats van Schröderstraße 5, achter een vijf verdiepingen tellend woonblok, en is dus niet vanaf de straat zichtbaar; de toegang loopt via de doorgang van het voorhuis. De U-vormige hofvleugel heeft op de eerste twee verdiepingen woningen, met de kerk daarboven. De kerkzaal kijkt uit op de speelplaats van het Heinrich-Zille-Park aan de Bergstraße, waar vier grote vensters haar markeren.

De kerk is een Hinterhaus, een achtergebouw op de binnenplaats van Schröderstraße 5, verscholen achter een vijf verdiepingen tellend woonblok en vanaf de straat onzichtbaar. Het voorhuis wijst op de kerk: aan weerszijden van de doorgang lopen erkers over drie verdiepingen en uit het zadeldak rijst aan elke kant een spits.