Manoir de Grabau, Erfgoed landhuis in Grabau, Duitsland.

Het manoir de Grabau is een herenhuis in Grabau, Sleeswijk-Holstein, gebouwd van 1906 tot 1908 door de Berlijnse architect Hermann Werle. Het is volledig opgetrokken uit geïmporteerde schelpkalksteen, samengesteld uit genummerde blokken, en heeft een asymmetrische plattegrond rond een tweelaagse hal. Rechts van het midden verrijst een vierkante toren met een groen koperen dak en een kleine spits; links daarvan toont een geveldeel drie boogvensters en ruitvormig metselwerk.

Grabau, oorspronkelijk een Wendisch dorp, was vanaf de 16e eeuw een Meierhof van het landgoed Borstel, in handen van de Buchwaldts en later de von Bernstorffs. In 1806 werd het onder Joachim Christoph Janisch een zelfstandig adellijk landgoed. Het huidige herenhuis werd 1906–1908 voor Gustav Lahusen gebouwd door de Berlijnse architect Hermann Werle, als vervanging van het „Weiße Haus” uit 1804.

Het gebouw verenigt gotische, Tudor- en jugendstilvormen, naar voorbeelden van Engelse en Schotse landhuizen; de bevolking noemt het vaak "Spukschloss" (spookkasteel). In het park staat een neogotische kapel, in 1923 gebouwd voor de jong overleden dochter van Gustav Lahusen, versierd door Stanislaus Cauer en dringend aan restauratie toe.

Het landhuis staat in een park naar Engels voorbeeld, los van de oorspronkelijke boerderij, en staat leeg: de eigenaar heeft de verbouwingen die zijn plannen vereisen niet uitgevoerd. In plaats daarvan is het verhuurd voor filmopnamen. Ook de neogotische kapel die in 1923 voor de dochter van Gustav Lahusen werd gebouwd, wacht op een grondige restauratie.

Het landhuis staat sinds eind jaren 1990 leeg, omdat de eigenaar de geplande verbouwing nooit uitvoerde; intussen werd het verhuurd voor filmopnames. In het park bewaart een in 1923 gebouwde neogotische kapel de resten van Gustav Lahusens vroeg overleden dochter; de versiering door beeldhouwer Stanislaus Cauer wacht op restauratie.