Haus Bevern, Erfgoedkasteel in Ostbevern, Duitsland.

Haus Bevern was een waterburcht in renaissancestijl in Ostbevern, die tussen 1827 en 1834 vrijwel volledig werd afgebroken. Alleen de gevangenistoren van de voorburcht resteert, nu in gebruik als archieftoren en in particulier bezit. Een later gebouwd vakwerkhuis op het terrein deed dienst als boswachterij; in september 2011 werd een informatieszuil geplaatst.

Vernoemd naar het adellijke geslacht von Bevern, is de omgrachte burcht in 1294 vermeld als Nygenhof, in 1367 als „hus tho Beveren“ en in 1372 als „borch to Beveren“. Ze werd vererfd aan de von Vechtrups en daarna aan de von Schenckings, in 1707 aan Amalia von Reede. Tot 1809 werd hier recht gesproken; tussen 1827 en 1834 werd de bouwvallige burcht gesloopt, alleen de gevangentoren bleef staan.

De naam komt van het adellijke geslacht von Bevern, dienstmannen van de bisschop van Münster die als Droste in Ostbevern optraden, een ambt dat zij met de heren von Loburg deelden. Tussen de families von Schencking en von Nagel zijn geschillen over de rechtspraak ter plaatse overgeleverd. De stichting van de parochiekerk St. Ambrosius gaat vermoedelijk op hen terug.

Alleen de gevangenistoren, nu archieftoren, en het later gebouwde vakwerkhuis van de boshoeve resteren op het particuliere terrein; de toren is samen met het archief sinds 11 augustus 1988 beschermd. In september 2011 is een informatieszuil geplaatst. Het goed is nog eigendom van de familie von Droste zu Vischering, dus bekijk het vanaf de openbare weg.

De gevangenistoren overleefde de afbraak van 1827 tot 1834 en dient nu als archieftoren; sinds 11 augustus 1988 is hij beschermd als monument en hij blijft particulier bezit van de familie von Droste zu Vischering. Tot in de jaren 1970 was in de kelder nog een Schandmantel te zien, een houten strafmantel.