Haus Langen, Waterburcht in Telgte, Duitsland

Haus Langen is een voormalig riddergoed waarvan het bewaarde herenhuis op het middelste van drie kleine eilanden ten westen van de vroegere kernburcht staat. Die kernburcht was een onregelmatig ovaal eiland omringd door twee concentrische grachten met een totale diameter van 350 m. De oudste delen van het huidige huis dateren uit het begin van de 17e eeuw; voor 1830 kwam er een keukenaanbouw bij en de bijgebouwen dateren uit het midden van de 18e eeuw.

Haus Langen dankt zijn naam aan de ridders von Langen; het leenheerschap van de bisschop van Münster is voor 1150 gedocumenteerd. In 1276 liet bisschop Everhard von Diest de Burg Langen verwoesten; herbouwd werd hij nooit. Via een erfdochter kwam het bezit in 1378 aan de von Letmathe, en in 1622 dienden de wallen de boeren van Westbevern als vluchtburcht in de Dertigjarige Oorlog. Een testamentaire bepaling bracht het in 1702 aan Bernhard Engelbert Christian von Beverförde-Werries.

De naam komt van de ridders von Langen, een van de twee Westfaalse adellijke geslachten met die naam, namelijk dat met de ruiten in het wapen. In de Dertigjarige Oorlog diende de wal in 1622 als toevluchtsoord voor de boeren van Westbevern. In de zomer van 1935 woonde en schilderde de kunstenaar Otto Pankok korte tijd op het omgrachte huis.

Het complex is het gemakkelijkst bereikbaar met de fiets of de bus, aangezien er geen parkeerplaatsen voor auto's beschikbaar zijn. Bezoekers moeten tijd nemen om het terrein te verkennen en de verschillende gebouwen op hun gemak te bekijken.

Op dit terrein stond ooit een watermolen die eerst olie produceerde en later graan malde. De molen bleef tot in de jaren 1960 in bedrijf en getuigt van het economische belang dat het domein eenmaal had.