Hauptfriedhof Koblenz, Begraafplaats en cultureel erfgoedmonument in Koblenz, Duitsland.

De Hauptfriedhof Koblenz is een terrasvormige begraafplaats en landschapspark van ongeveer 36 hectare op de noordelijke helling van de Karthause. Het historische hart wordt gedomineerd door een oude plataanlaan in lijn met een begraafplaatskruis en de zeshoekige kapel die Johann Claudius von Lassaulx in 1821/22 bouwde. Het terrein stijgt sterk naar het zuiden, met paden en grafvelden verweven met dichte begroeiing en groenblijvende struiken.

Deze begraafplaats werd in 1820 opgericht en introduceerde nieuwe benaderingen van stedelijk begrafenisbeheer. Het bevat graven van belangrijke figuren zoals dichter Max von Schenkendorf, wat het historisch belang geeft in de stad.

Bij de ingang naast het administratiegebouw aan de Beatusstraße staan grafstenen uit de 18e eeuw, afkomstig van de oude Koblenzer kerkhoven en de begraafplaats bij de Löhrtor. Er zijn weinig grote graven, weinig grafkelders en geen grafkapellen. Er liggen onder anderen de uitgever Karl Baedeker, de dichter Max von Schenkendorf en de architect Ferdinand Nebel begraven.

De hoofdingang en het beheer bevinden zich aan de Beatusstraße 37 in Koblenz. Het terrein stijgt sterk naar de Karthause: paden en grafvelden lopen in terrassen omhoog, met hellingen in plaats van vlakke routes. De historische kern ligt rond de oude plataanlaan en het begraafplaatskruis. Een nieuwere aula staat boven aan de Hüberlingsweg.

Bij de ingang aan de Beatusstraße staan langs het pad grafstenen uit de 18e eeuw, afkomstig van de oude Koblenzer kerkhoven en het kerkhof bij de Löhrtor. In sector 50 liggen op een grasveld tegen de helling de graven van 630 Sovjetburgers die in dwangarbeid omkwamen, met een steen uit 1950.