Sint-Laurentiuskerk, Parochiekerk in Moselweiß, Koblenz, Duitsland

St. Laurentius is een driebeukige laat-romaanse pijlerbasiliek in Koblenz-Moselweiß, met kruisgraatgewelven en rondboogarcaden. De vijf verdiepingen tellende ongepleisterde toren uit de 12e eeuw staat op een vierkante plattegrond aan het einde van de noordelijke zijbeuk en draagt een tentdak. De overige kerk is gepleisterd en geleed door lisenen en een rondboogfries; twee sacristieën flankeren het vlak gesloten koor.

Al in de 12e eeuw stond hier een kerk; het onderste deel van de toren dateert van rond 1107. In 1201 vermeldt een oorkonde van proost Bruno van Sint-Kastor de afscheiding van de parochie Liebfrauen. De huidige kerk werd begin 13e eeuw gebouwd met hergebruik van de toren. In 1865 werd een dwarsschip aan de westzijde toegevoegd, in 1882 een nieuwe sacristie ten zuidoosten van het koor.

De kerk is gewijd aan Sint-Laurentius, een verering die diep in de lokale geloofstraditie is geworteld. Binnenin zijn middeleeuwse muurschilderingen en gesneden details zichtbaar die bijbelse scènes afbeelden, wat weergeeft hoe mensen hun religieuze overtuigingen door visuele kunst uitdrukten.

De kerk is gemakkelijk herkenbaar aan zijn vijfverdiepingse toren met een kegelvormig dak en ligt in een rustige buurt met een groot stenen kruis en een nabijgelegen begraafplaats. Bezoekers moeten er rekening mee houden dat het interieur met zijn dikke stenen muren relatief donker is en stille bezinning bevordert.

De laatgotische stenen kansel, in 1467 gesneden door Hermann Sander, stond tot 1786 in de Liebfrauenkirche van Koblenz voordat hij hierheen werd overgebracht. Het maaswerk en de reliëfs tonen de vier evangelisten met hun symbolen, Christus op een kansel en de heilige Hiëronymus.