Windmühle Varel, Windmolen in Varel, Duitsland

De molen van Varel, plaatselijk „Grode Möhl” genoemd, is een Hollandse galeriemolen: een bakstenen onderbouw van vijf verdiepingen (552 m³ klinkermetselwerk), een achthoekige houten opbouw en een met riet gedekte kap. Tot de kapspits meet hij 29,80 m, met een rechtopstaande wiek 39 m; elke wiek heeft een straal van 12 m. De galerij op ongeveer 15 m hoogte dient als uitkijkplatform, en in de molen zijn meer dan 2.000 stukken plaatselijke geschiedenis te zien.

Gustav Adolf von Bentinck, de laatste graaf van Varel, liet de molen in 1847-1848 bouwen; in 1854 ging hij over naar het groothertogdom Oldenburg. In 1919 kreeg hij een automatische windrichtingsinstallatie met een windroos van 4,5 m en verstelbare jaloeziekleppen in de wieken, in plaats van handbediening en zeildoek. Het malen stopte in 1965; de stad Varel kocht de molen in 1972 en herstelde hem in 1973-1974 volledig bedrijfsvaardig.

Het gebouw herbergt een verzameling van landbouw- en visserijgereedschap uit de regio, wat laat zien hoe mensen vroeger werkten. De tentoonstelling documenteert ook waterbeheer en dijksystemen, die voor dit vlakke kustgebied van cruciaal belang waren.

De site kan het beste worden bezocht in het weekend of tijdens speciale openingstijden, die je van tevoren moet bevestigen. Omdat de toegang niet elke dag gegarandeerd is, is het verstandig om van tevoren contact op te nemen met de locatie om uw bezoek in te plannen.

Binnen in de molen bevindt zich een uitzonderlijk grote molensteen van ongeveer 2 meter in doorsnede, beschouwd als een van de grootste van zijn soort in Duitsland. Deze massieve steen toont welke kracht en vakmanschap nodig waren om graanmolens op deze schaal te bouwen en te bedrijven.