Wasserturm Klotzsche, Watertoren en erfgoedmonument in Klotzsche, Dresden, Duitsland

De Wasserturm Klotzsche is een 35 meter hoge watertoren uit 1935 naar ontwerp van luchthavenarchitect Kurt Otto, met een vierkante plattegrond van 14,36 m bij 14,36 m en een vierzijdig tentdak. De draagconstructie en het waterreservoir zijn van gewapend beton, opgevuld met 1,5 steen dik metselwerk. Boven het reservoir ligt een open uitzichtverdieping met steunberen en schietgatachtige vensters, die aan een arendsnest doet denken; het dak is met leien bedekt.

Het gebouw werd in 1935 gebouwd om vliegveld Dresden van water te voorzien en vervulde deze functie betrouwbaar decennialang. In de jaren zestig kreeg het een aanvullende rol toen het ook als observatiepost diende.

De toren geldt als het herkenningspunt van Klotzsche, dat in 1935 stad werd en in 1950 bij Dresden werd gevoegd. De open uitkijkverdieping met schuine steunbalken doet denken aan een arendsnest, versterkt door de schietgatachtige vensteropeningen. Het reliëf van danseres Marianne Vogelsang van Rudolf Wittig, van voor 1932, staat nu bij de ingang van het terrein.

Het gebouw werd in 2004 omgevormd tot woonruimten en kan van buiten worden bekeken, met de originele gevel die bezoekers een authentieke indruk biedt. De ligging in Klotzsche maakt het gemakkelijk bereikbaar voor degenen die geïnteresseerd zijn in industrieel erfgoed.

Het reliëf op het voetstuk bij de ingang is van vóór 1932 en toont de danseres Marianne Vogelsang naakt knielend bij een bron, water scheppend met een beker. Bij de verbouwing van 2003/04 werd het van de schachtwand gehaald; het kunstwerk is dus ouder dan de toren.