Dölzschen cemetery, Begraafplaats in Dresden, Duitsland

De begraafplaats Dölzschen is een grafveld in Dresde dat ongeveer 0,8 hectare beslaat, met talrijke graven, monumenten en onderhouden paden verspreid over grasachtige gebieden. De indeling is georganiseerd met groene ruimten die plaats bieden voor individuele percelen en gedenktekens.

In 1920 kocht de gemeente Dölzschen ongeveer 0,81 hectare van de Loschwitzse fabriekseigenaar Arno Reichelt, en de begraafplaats werd in 1922-1923 aangelegd, met de tuinarchitectuur van Wilhelm Stein. Dölzschen had nooit een eigen kerk: dopen, huwelijken en uitvaarten vonden plaats in kerken in Dresden, en vanaf 1878 was het dorp toegewezen aan Pesterwitz en Plauen. De eerste begrafenis was in 1923; na de inlijving van Dölzschen bij Dresden in 1945 nam de stedelijke begraafplaatsdienst het terrein over.

Op de begraafplaats liggen de pianiste, schilderes en vertaalster Eva Klemperer (1882–1951) en haar man, de filoloog Victor Klemperer (1881–1960), wiens dagboeken het leven in Dresden onder het nazisme vastleggen. Ook de schilder en graficus Martin Erich Philipp (1887–1978) en de schrijver Balduin Thieme (1910–1996), die publiceerde als ‘Peter Uhu’, zijn hier begraven.

De begraafplaats ligt aan het einde van de Dölzschener Friedhofsweg op een heuvel, omringd door akkers en weilanden; een veldweg loopt erlangs naar het naburige Roßthal. Het terrein wordt omgeven door een haagbeukenheg en alleen de ingangspartij is van syeniet gebouwd. Het terrein helt en de kapel had lang last van opstuwend water op de helling, waardoor paden vochtig kunnen zijn.

De tunnel van de A17 van Dresden naar Praag, aangelegd vanaf 2000, loopt ondanks protesten van de bevolking recht onder de begraafplaats door. De kapel, ontworpen door architect Reinhardt en uitgevoerd door de Coschützer bouwmeester Max Seiffert, werd op 9 september 1928 ingewijd. Sinds 2011 zet de Freundeskreis Dölzschener Friedhof zich in voor een aparte klokkentoren, omdat het dakruitertje van de kapel te klein is voor een klok.