Franziskanerkloster, Middeleeuws klooster in Dresden, Duitsland

Het Franziskanerkloster is een middeleeuwse religieuze complex in Dresden met gotische architectonische ontwerp en karakteristieke steenconstructie. De plaats omvat meerdere kerkgebouwen en kapellen die de franciscaanse bouwtraditie weerspiegelen.

Het klooster werd in 1272 opgericht en werd een belangrijk centrum voor de Franciscaanse orde in de Saksische regio. De oprichting volgde op eerdere Franciscaanse aanwezigheid in Dresden en beïnvloedde aanzienlijk de religieuze ontwikkeling van de stad.

Het klooster diende eeuwenlang als geestelijk centrum voor de inwoners van Dresda, met kerkruimtes die zowel door monniken als door gewone gelovigen werden gebruikt. Het complex was woven in het dagelijkse religieuze leven van de stad.

Van het klooster zelf is niets bewaard: de laatste resten buiten de kerk werden in 1820 opgeruimd, dus er zijn geen kloostergang, kapittelhuis of oneffen middeleeuwse vloeren te bezoeken. De plek ligt aan de noordwestelijke uitgang van de Große en Kleine Brüdergasse, beide genoemd naar de broeders; de toegang tot het klooster lag tegenover de Kleine Brüdergasse. Zoek die straatnamen om het vroegere kloosterterrein te vinden.

De kloosterkerk werd vanaf 1351 onder Frederik III herbouwd als bedelordekerk met twee schepen en twee koren, een in de Duitse bouwkunst zeldzame vorm. De omstreeks 1400 aangebouwde Busmannkapelle diende als grafkapel van de familie Busmann; de consolebeelden van Lorenz Busmann en zijn vrouw gelden als de vroegste bekende afbeeldingen van Dresdenaren.