Kloster Georgenthal, Cisterciënzer klooster in Georgenthal, Duitsland

Kloster Georgenthal is een cisterciënzerklooster waarvan de ruïnes drie schepen, een kloostergang en de fundamenten van de oorspronkelijke basiliek met rechthoekig koor tonen. Opgravingen gedurende verschillende decennia in de jaren 1800 onthulden de volledige indeling van dit religieuze complex.

Gesticht in 1142 door een regionale graaf die monniken van een Frans klooster bracht, ontwikkelde dit centrum zich over eeuwen. Het viel in 1525 ten prooi aan vernietiging en bleef als ruines achter.

De naam van het klooster verwijst naar de heilige Georgius, aan wie de abdij was gewijd als Abbatia Vallis Sancti Georgii. De graven van Kevernburg waren tot hun uitsterven in 1385 de beschermheren, waarna de landgraven van Thüringen uit het huis Wettin die taak overnamen. Van 1505 tot 1508 onderwees de humanist Spalatin hier de novicen.

De opgegraven fundamenten liggen in de openlucht en worden te voet bereikt; na regen wordt de grond modderig en glad. De romaanse putbekken, 170 cm in doorsnee en met een twaalfledige omtrek, staat weer op de plek van het vroegere puthuis in de kruisgang. Het korenhuis westelijk van de kerk huisvest nu het streekmuseum.

Een bewaarde stenen rozetpatroon uit het klooster wordt nu tentoongesteld in het nabije geschiedenismuseum. Dit gesneden element doet vermoeden van de schoonheid die de gebouwen ooit bezaten.