Fort Biehler, Militaire fortificatie in Wiesbaden, Duitsland

Fort Biehler is een fort op de Petersberg in Wiesbaden, gebouwd 1880–1884 als Fort Petersberg en in 1885 omgedoopt. Het volgt het standaardtype Biehler-Fort van het Pruisische geniekorps. De sloop van 1927 liet ruïnes achter waarvan de stenen zijn gebruikt voor de nabije wijk Siedlung Fort Biehler. Het terrein dient nu voor oefeningen van de burgerbescherming.

Fort Biehler werd van 1880 tot 1884 gebouwd op de Petersberg, volgens een ontwerp van het Pruisische geniekorps uit april 1878. Op 30 april 1885 werd het vernoemd naar Hans Alexis von Biehler, die het jaar daarvoor als hoofd van dat korps was afgetreden. De laatste grote verbouwing volgde in 1910 met de inbouw van een oefenwerk voor het Pionier-Bataillon 25. Volgens artikel 180 van het Verdrag van Versailles moest het fort worden ontmanteld; de sloop duurde van april tot augustus 1927.

Het fort toont hoe Pruisische militaire ingenieurs van de late 19e eeuw verdedigingen tegen verre aanvallen en dichtbij gevecht ontwierpen. De resterende muren onthullen de bouwmethoden van die tijd.

Fort Biehler ligt op de Petersberg bij de Erbenheimer Warte in Wiesbaden; het terrein dient sinds 1956 als oefenterrein voor de burgerbescherming en is niet vrij toegankelijk. Een lokaal initiatief zet zich sinds 1998 in voor het behoud van de resten, die niet onder monumentenzorg vallen. Bezoek moet vooraf met de bevoegde instanties worden afgestemd.

Het puin bleef niet onbenut: in 1930 kocht de cementfabriek Dyckerhoff de ruïne en gaf het puin aan de stad Mainz, die de stenen gebruikte voor de wijk Fort Biehler voor werklozen. In de Tweede Wereldoorlog gebruikten bewoners de overgebleven gewelven als noodschuilplaatsen bij luchtaanvallen.