Wasserburg Buchau, Bronstijd archeologische vindplaats bij het Federsee-meer, Duitsland

Wasserburg Buchau is een bronzestijd-nederzetting nabij meer Federsee met houten gebouwen omgeven door drie beschermende palisaderingen. De site besloeg een oppervlak van ongeveer 118 bij 151 meter en bevatte aanvankelijk 38 kleine huizen, later gevolgd door negen grotere structuren.

De nederzetting ontstond rond 1100 v.Chr. en was in het oosten beschermd door een drievoudige palissadekring die een gebied van 118 bij 151 meter omsloot. Er zijn twee bouwfasen vastgesteld: een oudere nederzetting van 38 kleine huizen van 5 bij 5 meter en een jongere nederzetting van negen gebouwencomplexen met drie vleugels van elk ongeveer 100 vierkante meter. De jongere nederzetting ging rond 800 v.Chr. door een grote brand ten onder.

De naam Wasserburg, "waterburcht", verwijst naar de palissadekringen rond de nederzetting. Archeobotanisch onderzoek van de waterverzadigde sedimenten leverde ongeveer 20.000 plantenresten op: spelt, gerst en gierst vormden de basis van brood en pap, naast slaapbolzaad, bessen en bladgroenten. De vondsten berusten in het Landesmuseum Württemberg in Stuttgart en het Federseemuseum in Bad Buchau.

Het uitgravingsterrein zelf is vandaag niet direct toegankelijk, maar artefacten en bevindingen worden goed gepresenteerd in het Federsee-museum in Bad Buchau. Het museum is gemakkelijk te bereiken en biedt een duidelijke inleiding op de archeologische ontdekkingen.

Archeologen ontdekten tussen 1920 en 1938 zes menselijke schedels, wat op specifieke begrafenisritualen duidt. Deze vondsten werpen vragen op over spirituele opvattingen en sociale gebruiken van deze oude gemeenschap.