Pfarrkirche St. Magnus, Katholieke parochiekerk in Bad Schussenried, Duitsland

De Pfarrkirche St. Magnus is een driebeukige pijlerbasiliek in Bad Schussenried waarvan de romaanse kern, begonnen na de kloosterstichting in 1183, nog zichtbaar is in het schip. Gotische netgewelven vervingen de vlakke plafonds, en een spits bekroont de toren. De westgevel wordt voorafgegaan door de kasteelachtige prelatuur uit 1482.

De kerk werd gebouwd na de stichting van het klooster Schussenried in 1183, als drieschepige romaanse pijlerbasiliek; voltooiing na 1230 onder proost Konrad II wordt verondersteld. In 1440 tot abdijkerk verheven, werd ze onder abt Heinrich Österreicher (1480–1505) uitgebreid: de toren werd verhoogd en van een spits voorzien, de romaanse vlakke plafonds werden gotische netgewelven en er kwam een nieuw monnikenkoor. In 1482 werd de kasteelachtige prelatuur voor de westgevel geplaatst.

De plafondfresco's dateren van 1744–1746: Gabriel Weiss maakte de koorscènes met Norbertus van Xanten en zes premonstratenzer heiligen, Johannes Zick schilderde het schip met Norbertus' leven en de zijbeuken met de legenden van Magnus en Augustinus. Op de triomfboog prijkt een wereldklok met de duif van de Heilige Geest.

De kerk staat in het centrum van Bad Schussenried; voor de westgevel is in 1482 de kasteelachtige prelatuur geplaatst. Het drieschepige romaanse schip met zijn pijlers verraadt nog de oorspronkelijke bouw rond 1230. Op de zuidelijke schipmuur hangt een laatgotische Madonna met Kind van omstreeks 1440, van Hans Strigel de Oudere.

De koorstallen werden tussen 1715 en 1717 uit walnoot- en lindenhout vervaardigd en tonen 24 heiligenfiguren en scènes uit Maria's leven. Deze ingewikkelde snijwerk vertegenwoordigt deskundig vakmanschap dat bezoekers vaak over het hoofd zien.