Solbad Wittekind, Monumentaal kuuroordcomplex in Halle, Duitsland.

Solbad Wittekind is een kuuroordcomplex in de Hallense wijk Giebichenstein, tussen 1923 en 1925 herbouwd naar ontwerpen van stadsbouwmeester Wilhelm Jost. Het centrale badhuis, gemodelleerd naar barokke lustsloten, heeft een U-vormige plattegrond met hoge schilddaken en twee tweelaagse kopgebouwen; de halve ovaal opent zich naar een park en een ovale middenpaviljoen met grote rondboogvensters vormt de hoofdingang. Het Gesellschaftshaus uit 1855 van Friedrich August Stüler is een twee- tot drielaags neorenaissancistisch pleistergebouw dat het ensemble aan de westkant afsluit.

De zoutwinning in Giebichenstein gaat terug tot de prehistorie en de middeleeuwen; de bron werd gedempt nadat het klooster Neuwerk in de 13e eeuw het zoutzieden opgaf. In 1846 liet koopman Heinrich Thiele de oude put weer uitgraven en bouwde op het terrein van de Schmohlsche Garten, een herberg, op advies van Peter Krukenberg en Richard von Volkmann een pekelbad. De bloeitijd lag tussen 1850 en 1880; de stad kocht de gronden in 1909 en nam op 30 december 1913 de exploitatie over. Na decennia zonder onderhoud en met verslechterde pekel werd de put verdiept tot een pekel met 3% zout en werden van 1923 tot 1925 een nieuw badhuis, een administratiegebouw en colonnades gebouwd naar ontwerp van stadsbouwmeester Wilhelm Jost.

De beeldhouwer Gustav Weidanz, toen docent aan de Burg Giebichenstein, maakte de putomranding en twee portalfiguren van groen keramiek voor de ingang van het badhuis van 1925; beide zijn nu verdwenen. De colonnades, die bij de restauratie van 2012-2017 werden afgebroken en herbouwd, huisvesten nu de kleuterschool van de protestantse Bartholomäusgemeente.

Het complex ligt aan de Wittekindstraße aan de voet van de Reilsberg, direct grenzend aan de Bergzoo in het noorden; aan de overkant van de straat, in het zuiden, ligt Reichardts Garten. Het badhuis dient nu als gezondheidscentrum met therapievoorzieningen, en in de zuilenhallen, die om bouwkundige redenen zijn afgebroken en herbouwd, is de kinderopvang van de protestantse Bartholomäusgemeente gevestigd. Het terrein werd van 2012 tot oktober 2017 gerenoveerd.

De zoutbron die de baden voedde, werd gedicht en is vandaag verdwenen; de beeldhouwer Gustav Weidanz, docent aan de Burg Giebichenstein, maakte de bronomranding en twee portaal figuren van groen keramiek voor de ingang van het badhuis, die allemaal niet meer bestaan.