Enz Viaduct, Spoorbrug in Vaihingen an der Enz, Duitsland

Het Enz-viaduct is een spoorwegbrug van voorgespannen beton die over het dal van de rivier de Enz loopt tussen Mannheim en Stuttgart. De constructie maakt gebruik van hoge betonpijlers en lange balkdelen die zijn ontworpen om zware treinbelastingen over de hele dalspan te dragen.

In 1973 gepland met een lengte van ongeveer 1,2 km en een hoogte tot 60 m, werd het bouwwerk in 1977 teruggebracht tot circa 1000 m. Na talrijke bezwaren begon de bouw in september 1986; in 1989 was de brug klaar en kostte ongeveer 14 miljoen euro. Bij funderingswerkzaamheden werd in juli 1987 een Frankisch-Alemannisch grafveld uit de 6e/7e eeuw blootgelegd; noodopgravingen van eind juli tot half september 1987 wijzigden de bouwplanning.

De brug overspant akkers bij de Leinfelder Hof ten oosten van Vaihingen an der Enz; daaronder liggen de Enz, de K 1685 en een recreatiegebied. Bij funderingswerkzaamheden werd in juli 1987 een Frankisch-Alemannisch grafveld uit de 6e/7e eeuw blootgelegd en geborgen, wat de bouwplanning veranderde.

De beste momenten om het te bezoeken en fotograferen zijn vroeg in de ochtend of laat in de middag wanneer licht over de vallei valt. Je kunt het goed zien vanaf nabijgelegen wandelroutes die langs de rivier en omliggende gebieden lopen.

Het 18-velden dek is gestort in een veldfabriek bij het landhoofd aan de kant van Stuttgart en in stappen van een halve overspanning over het dal geschoven; in maart 1988 bereikte het de Enz tussen pijler 10 en 11. Tijdens het schuiven waren de voegen tussen de delen stijf uitgevoerd. De overspanning werd van de gebruikelijke 44 m naar 58 m gebracht om het uitzicht op het dal open te houden.