Popperöder Brunnenhaus, Waterputgebouw in Mühlhausen, Duitsland

De Popperöder Brunnenhaus is een massief stenen gebouw met een vakwerkverdieping, in 1614 gebouwd door bouwmeester Hans Rinke en timmerman Matthes Lauberbach. De begane grond opent zich in drie rondbogen naar de bron, en een portiek met twee Toscaanse zuilen staat aan het ronde travertijnen bronbekken. Het leien dak draagt vijf kleine sierlijke torentjes, en het vakwerk is versierd met gebogen Andreaskruisen.

De bron verscheen in 1199 na een aardbeving die een natuurlijke inzinking creëerde, en het brunnenhuisje zelf werd in 1614 onder burgemeester Gregor Fleischhauer gebouwd. Het gebouw werd ontwikkeld om de reeds gewaardeerde waterbron toegankelijk en bruikbaar voor de stad te maken.

De naam Popperöder komt van het sinds 1552 verlaten dorp Poppenrode. Sinds 1605 wordt jaarlijks aan het begin van de zomer het Brunnenfest gehouden, om de beurt georganiseerd door basisscholen uit Mühlhausen: een kleurige stoet trekt van de school naar het brunnenhuis, waar de traditionele Brunnenfest-dansen worden uitgevoerd en de bron wordt versierd met boeketten die met stenen verzwaard en in de put neergelaten worden. Bezoekers gooien ook munten in de put om een wens te doen; in het sediment liggen nog veel aluminium munten uit de DDR-tijd.

Het brunnenhuis staat ongeveer vier kilometer westelijk van het centrum van Mühlhausen, bij het recreatiegebied Schwanenteich, op de plek van het verlaten dorp Popperode. De bron ontspringt op 227,6 m boven zeeniveau. De tentoonstelling binnen is alleen toegankelijk tijdens huwelijksceremonies en op de dag van het Brunnenfest, zodat bezoekers meestal het exterieur en de bronomranding zien.

De bron is 3,8 m diep en herbergt een blijvende groeiplaats van de gewone lidsteng (Hippuris vulgaris), een in Thüringen zeldzame en sterk bedreigde plant. Munten die als wens worden geworpen, blijven ondanks jaarlijkse zuigreiniging in het sediment liggen, veel ervan van aluminium uit de DDR-tijd.