Erkelenz city walls, Middeleeuwse vesting in Erkelenz, Duitsland

De stadsmuren van Erkelenz zijn middeleeuwse versterking die het stadscentrum omsloten in een peervorming configuratie, met meerdere poortorens en wachttorens langs de omtrek. Dit verdedigingsnetwerk creëerde een gecontroleerd toegangssysteem voor het bewoonde gebied.

De bouw van de stadsmuur begon in de 11e eeuw met een aarden wal en duurde ongeveer 160 jaar. De innerlijke Brücktor werd in 1355 gebouwd met stenen van het verwoeste kasteel Gripekoven, gevolgd door de innerlijke Maartor in 1416, de innerlijke Oerather Tor in 1420, de uiterlijke Oerather Tor in 1454, de uiterlijke Maartor in 1459 en de uiterlijke Bellinghovener Tor in 1514. Tussen 1816 en 1819 werd de vesting grotendeels afgebroken; de overgebleven delen werden medio jaren 1950 gerestaureerd.

De bakstenen toren, voor de restauratie in de jaren 1950 in de volksmond Hexenturm genoemd, maakte deel uit van het kasteel dat diende als zetel van de baljuws, garnizoen en wapenplaats. Het ondergrondse gewelf deed dienst als folterkelder, en de naburige Wolfsturm dankt zijn naam aan het gehuil van gevangenen die door een gat in het plafond naar beneden werden gelaten.

De vier promenadestraten — Nordpromenade, Ostpromenade, Südpromenade en Westpromenade — volgen de in de bodem liggende muurfundamenten en tekenen de peervormige omtrek van de binnenstad. Het gerestaureerde deel van de burcht en de stadsmuur ligt aan de Nordpromenade en langs de Wallstraße. De fundamenten liggen onder het oppervlak van de promenades; het verloop is daarom aan de straten zelf af te lezen.

De Wolfsturm, een raamloze rechthoekige torenstomp binnen de burcht, diende als kerker: gevangenen werden door een rond gat in het plafond neergelaten, en de toren dankt zijn naam aan het gehuil dat aan wolven deed denken. De nu gerestaureerde burchttoren werd lang Hexenturm genoemd.