Deutsches Goldschmiedehaus, Sieradenmuseum in Hanau, Duitsland

Het Duitse Goudsmederijhuis is een museum in het voormalige raadhuis van de oude stad van Hanau, een vakwerkgebouw uit de late gotiek en vroege renaissance, gedateerd op 1538 door een bouwinscriptie. Tussen twee stenen gevelwanden toont het zandsteenreliëfs uit de 14e tot 16e eeuw en een dubbele buitentrap naar een ontwerp van Christian Ludwig Hermann uit 1742.

Het gebouw werd in 1538 opgetrokken als stadhuis van de oude stad Hanau en is door een bouwinscriptie op de gevel gedateerd; als bouwmeester is Konrad Speck bekend, naast de steenhouwers Hans von Gießen, Peter von Aschaffenburg en Hans von Lich. Na de samenvoeging van de besturen van de oude en nieuwe stad in de jaren 1820 diende het als arrondissementsrechtbank en daarna als school, vanaf 1902 als museum van het Hanauer Geschichtsverein. Bij de luchtaanvallen van maart 1945 brandde het tot de fundamenten en de twee gevelwanden af en werd het in de jaren 1950 als getrouwe vakwerkreconstructie herbouwd.

De naam verwijst naar het Hanause zilver- en goudsmedenambacht, dat teruggaat tot het begin van de 17e eeuw; de stad huisvest ook de Staatliche Zeichenakademie, een vooraanstaande opleiding voor goudsmeden, en sinds 1985 de Gesellschaft für Goldschmiedekunst. Het museum opende op 18 oktober 1942 op initiatief van de Berlijnse juwelier Ferdinand Richard Wilm; van half oktober tot eind november 1942 werden ongeveer 25.000 bezoeken geteld.

Het museum ligt aan de markt van de oude stad, naast de zandstenen Gerechtigheidsfontein uit 1607-1608. Een in 2004 aan de achterzijde toegevoegde lifttoren met zandsteengevel ontsluit alle tentoonstellingsruimten zonder trappen.

Een in de gevel gemetselde ijzeren Hanauer Elle diende als officiële lengtemaat voor de markt. De in de muren ingelaten zandsteenreliëfs uit de 14e tot 16e eeuw tonen narren, eigenliefde en fabelwezens. De fontein ervoor, in 1607/1608 gemaakt door Johannes Rab, was oorspronkelijk beschilderd.