Kehrwiederturm, Middeleeuwse verdedigingstoren in Hildesheim, Duitsland.

De Kehrwiederturm is een 30 meter hoge verdedigingstoren aan de Keßlerstraße, de laatste van de vier torens van de Hildesheimse stadsversterking. De vierkante schacht bestaat tot het bovenste deel uit roodbruin puinsteen, daarboven is hij bekleed met grijze leisteen en voorzien van twee paar boogvensters. Een steil leien piramidedak met een kleine dakkapel, spits en windwijzer bekroont het bouwwerk.

De Kehrwiederturm is de laatste van de oorspronkelijke vier torens van de stadsversterking van Hildesheim. De bronnen verschillen over de bouwdatum: soms wordt 1456 genoemd, soms rond 1300. Eerst heette hij Honser Tor naar het nabije dorp Hohnsen; de naam Kehrwiederturm raakte rond 1600 in gebruik.

De naam van de toren kan komen van de bijna haakse bocht van de wal eronder, of van de klok die volgens de sage een verdwaalde adellijke jonkvrouw de weg naar huis wees. Die klok werd later overgebracht naar de nabije Lambertikirche. Sinds 1982 gebruikt de Kunstverein Hildesheim de toren voor tentoonstellingen en het stadhuis sluit er huwelijken.

De toren staat aan de Keßlerstraße, waar de wal eronder bijna haaks afbuigt. Het Kunstverein Hildesheim heeft er zijn onderkomen en gebruikt de toren voor tentoonstellingen; ook de burgerlijke stand van Hildesheim sluit er huwelijken. Een openbaar uitkijkplatform is er niet: informeer vooraf bij het Kunstverein naar toegang en openingstijden.

De toren heette eerst Honser Tor, naar het nabije dorp Hohnsen; de naam Kehrwiederturm raakte pas rond 1600 in gebruik. De klok, geluid om burgers binnen de muren terug te roepen, werd later overgebracht naar de nabije Sint-Lambertuskerk. Anderen leiden de naam af van de bijna haakse bocht van de wal onder de toren.