Hezilo chandelier, Middeleeuwse wielkroonluchter in de Dom van Hildesheim, Duitsland

De Hezilo-kandelaar is een grote, ronde wielkandelaar in de Kathedraal van Hildesheim met 72 kaarsenhouders die langs een koperen hoepel zijn geplaatst met vergulde details. Latijnse inscripties lopen langs de bovenkant en onderkant ervan, terwijl drie banden met ingewikkeld loofwerk deze tekstgedeelten scheiden.

Nadat de kathedraal van Altfrid in 1046 afbrandde, verwierp bisschop Hezilo het plan van zijn voorganger Azelin voor een nieuwe kathedraal en herbouwde hij het oude gebouw met wijzigingen, waarbij hij de kandelaar in het schip ophing. Restauraties volgden in de 16e eeuw en aan het begin van de 19e en 20e eeuw. Tijdens de Tweede Wereldoorlog gedemonteerd, hing hij vanaf 1960 in de viering en keerde in 2014 terug naar het schip.

De kandelaar belichaamt het Nieuwe Jeruzalem zoals beschreven in de Openbaring, met zijn twaalf torens en twaalf poorten die deze hemelse stad weerspiegelen rond zijn omtrek. Bezoekers kunnen deze heilige betekenis zien in de evenwichtige opstelling en religieuze symbolen door de hele structuur.

De kandelaar hangt in de kathedraal op een hoogte die hem goed zichtbaar maakt, hoewel het onderzoeken van fijne details het bekijken vanuit verschillende hoeken in het interieur vereist. Het werk onderging tussen 2002 en 2007 grote restauratiewerkzaamheden, waardoor de toestand en het uiterlijk aanzienlijk verbeterden.

De touwen die de kandelaar dragen zijn verankerd aan de achterzijde van de twaalf vlakke poorten, elk bekroond met de naam van een apostel; in de poortopeningen stonden vermoedelijk apostelbeelden. In het midden hing een grote lamp aan een ketting. De versiering van de ring bevat islamitische elementen, die als verwijzing naar Jeruzalem worden uitgelegd.