Burgruine Vienenburg, Middeleeuwse kasteelruïne in Goslar, Duitsland.

Burgruine Vienenburg is een middeleeuwse kasteelruïne in Goslar die op een heuvel boven de stad uitstijgt en omgeven is door verdedigingsmuren. Het meest opvallende element is een ronde toren die boven de lagere ruïnes van de paleisstructuren uittorent en van verre zichtbaar is.

Het kasteel wordt voor het eerst vermeld in 1306, toen graaf Burchard hier een oorkonde uitgaf; als bouwheer geldt graaf Burchard VII van Wernigerode, die de belangen van de Hildesheimse bisschop Siegfried II behartigde. Het werd in 1341 aan Goslar verpand, kwam in 1367 aan de bisschoppen van Hildesheim en werd in 1523 na de Hildesheimse Stiftsvete afgestaan aan hertog Hendrik II van Brunswijk-Wolfenbüttel. Tijdens de Dertigjarige Oorlog leidde Wallenstein van hieruit operaties in het Harzvoorland. Door de secularisatie kwam het in 1802 aan Pruisen; later werden stenen voor domeingebouwen weggehaald.

De naam Vienenburg ging over naar de familie von Reuschenberg: in 1647 werd aan veldmaarschalk Johannes Ernst Freiherr von Reuschenberg zu Setterich het Amt Vienenburg overgedragen, en de titel Drost zu Vienenburg werd tot ongeveer 1720 binnen de familie vererfd. Hun zonen woonden vaak vaker op de Vienenburg dan op hun stamkasteel Setterich. Het poorthuis bewaart een Hildesheimse wapensteen van 1725.

Het terrein is te voet bereikbaar vanuit de stad, en de toren biedt na renovatie een veilige manier om omhoog te klimmen en de omgeving te overzien. Het beste moment om te bezoeken is op heldere dagen wanneer het zicht zich uitstrekt over het wijdere landschap.

De 24 m hoge bergfried is in 1853/54 en opnieuw in 2010 gerenoveerd en dient nu als uitkijktoren. De ingang ligt 8 m boven het binnenplein, zodat de oorspronkelijke toegang via ladder of houten trap ging. De muren zijn 2,63 m dik en de toren meet ongeveer 8 m in doorsnede.