Lindelbrunn Castle, Middeleeuwse rotsburcht in Vorderweidenthal, Duitsland

Lindelbrunn is een burgruïne op zandsteenrotsen op ongeveer 438 meter hoogte, met nog steeds zichtbare muren, een palas en kapelresten. De indeling volgt het typische ontwerp van een middeleeuwse bergvesting met verschillende zones voor wonen, verdediging en aanbidding.

Kasteel Lindelbrunn werd midden 12e eeuw gesticht, vermoedelijk als rijkskasteel ter verdediging van de Trifels; mogelijk behoorde het daarvoor toe aan de rijkskerk van Speyer. In 1268 wordt Dieter von Lindelbol voor het eerst vermeld, een nakomeling van rijksschenker Markward von Annweiler. Rond 1190/1200 werden de palas en een vrijstaande kapel gebouwd, werken die aan hooggeplaatste heren waren voorbehouden. In 1274 beleende koning Rudolf van Habsburg het kasteel aan de graven Emich IV en Frederik III van Leiningen. In 1525 brandden opstandige boeren van de Kleeburger Kolbenhaufen het kasteel af.

De naam komt waarschijnlijk van de kasteelput onder een grote linde. Een sage vertelt van een oude grijsaard vrouw die een lindetak bij de put plantte en zei dat het geslacht van de ridder zou bloeien zolang de boom bloeide; toen de ridder zijn verstoten broer Rothkopf afwees, stak ze een spinrokken in de linde, die in de put viel. De Sint-Nicolaaskapel is vanaf 1381 in oorkonden vermeld.

Vanaf het Forsthaus Lindelbrunn aan de voet van de Schloßberg duurt de klim naar de ruïne 15 tot 20 minuten te voet. De bewaarde binnenpoort ligt in het noordoosten van het terrein; ten zuiden daarvan is een oudere toegang te zien als een in de zandsteen gehouwen schacht. Bij helder weer reikt het 360-gradenuitzicht vanaf de top tot aan de Trifels.

De naam komt uit een oude legende over een vrouw die een lindeboom plantte en verklaarde dat het kasteel zou floreren zolang de boom leefde. Dit verhaal verbindt de vesting met de natuur en toont hoe mensen destijds hun wereld via zulke verhalen verklaard hebben.