St. Quintins-Kapelle, Romaanse kerk in Essen, Duitsland

St. Quintins-Kapelle was een Romaans kerkgebouw met rechthoekige plattegrond en uitgebouwde koor, gedocumenteerd via tekeningen voordat het in 1823 werd gesloopt. Het gebouw stond in het noordwestelijke deel van de stad dicht bij andere middeleeuwse religieuse bouwwerken.

Wanneer de kapel werd gebouwd, is onbekend; de aanname dat Altfrid haar rond 835 stichtte en Quintin-relikwieën verwierf, wordt betwijfeld, omdat hij niet in de Miracula s. quintini wordt genoemd. De eerste zekere vermelding is het testament van abdis Theophanu rond 1050, die beval kaarsen ad sanctum Quintinum te branden; zij kan de stichteres zijn. De Consuetudines uit de 13e eeuw regelen het gebruik; rond 1823 werd de kapel gesloopt.

De kapel heette in het Essense dialect ‘Quintchen’. Ze stond tussen de abdijpoort en het atrium, waar nieuw opgenomen kanunnikessen werden heen gebracht om de relieken van de heilige te vereren en te bidden voor de levenden en de doden. Na hun dood werden de kanunnikessen daar opgebaard en vonden de herdenkingsdiensten van het convent er plaats.

De locatie van de voormalige kapel is gemarkeerd door een gedenksteen op een modern kantoorgebouw ten noorden van de Essener Munster. Een steegje genaamd 'An St. Quintin' tussen het commerciële complex en de parochiekerk van Sint-Jan de Doper helpt bezoekers de voormalige plaats van het gebouw te begrijpen.

Er zijn gedetailleerde kerkelijke regelingen uit de dertiende eeuw behouden gebleven die de specifieke rol van deze kapel in de dagelijkse aanbidding van het klooster beschrijven. Deze geschreven documenten geven zeldzame inzichten in hoe middeleeuwse religieuze gebouwen zoals dit er functioneerden binnen hun gemeenschappen.