Grillo-Theater, Gemeentelijk theater in het centrum van Essen, Duitsland.

Het Grillo-Theater is een theatergebouw in het centrum van Essen, oorspronkelijk ontworpen door Heinrich Seeling in neobarokke stijl en geopend in 1892. De historistische façade werd grotendeels verwoest in de Tweede Wereldoorlog en in vereenvoudigde vorm herbouwd door Wilhelm Seidensticker en Johannes Dorsch. De zaal, na de verbouwing van 1990 door Werner Ruhnau teruggebracht tot 400 stoelen, ligt aan de Kettwiger Straße.

Het stadstheater opende op 16 september 1892 met Lessings Minna von Barnhelm, gebouwd in neobarokke stijl naar een ontwerp van de Berlijnse architect Heinrich Seeling na een wedstrijd met 34 deelnemers. Wilhelmine Grillo, weduwe van de industrieel Friedrich Grillo, schonk het terrein en meer dan twee derde van de 937.997 mark aan kosten. Zwaar beschadigd in de Tweede Wereldoorlog, heropende het in 1950 met Wagners Die Meistersinger von Nürnberg na een herbouw door Wilhelm Seidensticker en Johannes Dorsch.

Het theater is vernoemd naar industrieel Friedrich Grillo, die in 1887 500.000 mark voor de bouw toezegde maar voor de opening stierf; zijn weduwe Wilhelmine betaalde meer dan twee derde van de totale kosten van 937.997 mark. Bij de opening op 16 september 1892 klonken Beethovens Die Weihe des Hauses en Lessings Minna von Barnhelm. Sinds 1988 is het Grillo-Theater de hoofdlocatie van het toneelgezelschap van Essen.

De hoofdingang ligt aan de Kettwiger Straße, onder een koepel boven het toneelhuis; het gebouw van 1892 was 16 meter hoog. Bij de verbouwing door Werner Ruhnau ging de zaal van 670 naar 400 stoelen; de heropening was in september 1990. Beeldhouwer Herbert Lungwitz maakte rond 1950 drie reliëfs voor de hoofdingang.

Het decoratiehuis achter het theater, in 1907-1908 gebouwd voor 75.000 mark als vervanging van een provisorische opslag in een voormalige katholieke school, werd in 2006 samen met de verbindingsbrug naar het theatercomplex onder monumentenzorg geplaatst.