Burg Ringsheim, Waterburcht in Euskirchen, Duitsland

Burg Ringsheim, ook Schloss Ringsheim genoemd, ligt ten oosten van Flamersheim in Euskirchen. Het 18e-eeuwse herenhuis van broksteen staat op de ommuring van de middeleeuwse hoofdburcht; gebouwen van de binnenste voorburcht uit de 19e eeuw zijn aangebouwd tegen 13e-eeuwse muren met torens. Van de buitenste voorburcht resteren alleen muur- en torenresten.

Burg Ringsheim werd in 1249 voor het eerst vermeld, bij de verwoesting ervan; het was een Keuls leen van de heren van Ringsheim, gelegen tussen het Flamersheimer Bannwald en de heerweg van Aken naar Frankfurt. In 1455 verkocht de familie haar stamzetel wegens schulden aan Johann Hurth von Schoeneck, de eremaarschalk van Jülich. Na de dood van de laatste Hurth von Schöneck trok de aartsbisschop het leen in en gaf het pas in 1635 weer uit aan Johann Freiherr von Beck.

De naam Ringsheim komt van het gelijknamige dorp dat het kasteel omringde en in de 17e eeuw verdween; hij beschrijft geen cirkelvormige aanleg. Het kasteel was een Keuls leen van de heren van Ringsheim, die ook een huiskloster in Schweinheim en kastelen in Flamersheim en Lindweiler bezaten. Het complex wordt door de eigenaren bewoond en is niet toegankelijk voor bezoekers.

Het eigendom ligt ten oosten van het district Flamersheim en blijft een bewoonde privéresidentie. Bezoekers kunnen de buitenkant zien vanaf openbare paden maar mogen niet het terrein betreden.

De kerkruïne in de binnenste voorburcht is alles wat overblijft van het dorp Ringsheim, dat in de 17e eeuw verdween; het kasteel dankt zijn naam aan die verloren nederzetting. De 19e-eeuwse economiehof is tegen de ruïne aangebouwd.