Domschatz Quedlinburg, Kerkschat in Quedlinburg, Duitsland

Het Domschatz is een museum met een collectie middeleeuwse kunstwerken van goud, zilver, ivoor en kristal, versierd met edelstenen en ingewikkelde decoraties. De tentoonstelling toont meer dan vijftig kostbare objecten die het vakmanschap van de Middeleeuwen documenteren.

De schat is afkomstig van het kapittel van Sint-Servatius, in 936 gesticht door Otto I ter nagedachtenis van zijn vader Hendrik I. De Liudolfingische en Ottoonse huizen verrijkten het met schenkingen, en na de Reformatie bleef het een lutherse kerk. In 1943 werden de stukken naar een mijn bij Quedlinburg overgebracht; in 1945 stal luitenant Joe Tom Meador twaalf voorwerpen, waarvan er tien in 1992 terugkeerden en twee nog steeds vermist zijn.

De schat hoort bij de memoria van de Ottoonse dynastie: het in 936 door Otto I voor zijn vader Hendrik I gestichte stift hield de familieherinnering levend, en de meeste stukken kwamen als geschenk van de Liudolfingse heersers. Het ivoren kistje van het Servatiusreliekenschrijn, rond 870 gemaakt aan het hof van Karel de Kale, toont Christus met elf apostelen onder bogen, met dierenriemtekens erboven.

De schat is te zien in twee ruimtes van Sint-Servatius: de noordelijke Zither, rond 1160 ingebouwd, en een zuidelijke kamer uit 1972. Omdat de Zither klein is, toont de kamer van 1972 de meeste stukken. De kerk staat op de kasteelheuvel boven het centrum; de tentoonstellingsruimtes zijn niet zonder trappen bereikbaar.

De schat omvat fragmenten van het Quedlinburgse geknoopte tapijt, rond 1200 gemaakt in opdracht van abdis Agnes II van Meissen; deze fragmenten worden niet in de kerk maar in het voormalige kloostergebouw getoond. Het tapijt is Duits werk, geen invoer uit Perzië.