Sint-Jacobikerk, Bakstenen gotische kerk in Greifswald, Duitsland

St. Jacobi is een hallenkerk in baksteengotiek aan de westrand van de oude binnenstad van Greifswald, met een vierkante westtoren en een veelzijdig, ingesnoerd koor. Acht ronde pijlers op hoge sokkels scheiden het brede middenschip van twee zeer smalle zijschepen; binnen wisselen geglazuurde en ongeglazuurde bakstenen elkaar af. Het schip heeft een kruisribgewelf op houten hoekdiensten en met blad versierde consoles, en een slanke metalen trekstang overspant de ruimte tussen de pijlers.

De kerk wordt voor het eerst vermeld in 1275, toen hertog Barnim I van Pommeren het patronaat overdroeg aan het Sint-Spiritushospitaal; de eerste pastoor, Hermann, is voor hetzelfde jaar overgeleverd. De bouw van de tweebeukige hallenkerk begon rond 1280 met de twee oostelijke traveeën en de westtoren. Een patronaatsgeschil met de abdij van Eldena, in 1298 door de paus bevestigd, en een brand in 1461 kenmerken haar middeleeuwse geschiedenis.

De kerk is gewijd aan Jacobus de Meerdere en ligt aan de Via Baltica, een deel van de Jacobsweg. Omdat ze de kleinste van de drie middeleeuwse parochiekerken van Greifswald is, heet ze in de volksmond de „kleine Jakob”. In de middeleeuwen gebruikten vier gilden de kerk, waaronder de Mariengilde en de Broederschap van de 12 Apostelen; binnen zijn grafstenen bewaard van de familie Letzenitz, patrones van de afgebroken Marienkapelle.

Het gebouw werd tussen 1979 en 1982 volledig gemoderniseerd, met installatie van verwarming en nieuwe vloeren. Deze updates maken een bezoek comfortabeler tijdens de koudere maanden terwijl het historische uiterlijk behouden blijft.

Tijdens de napoleontische bezetting van Greifswald diende de kerk eerst als foeragemagazijn en later als veldbakkerij. Al in de Grote Noordse Oorlog werd ze vanaf 1715 als kruitmagazijn gebruikt, in de Dertigjarige Oorlog als graan- en meelopslag.