Ahlen-Falkenberger Moor, Halemer/Dahlemer See, Natuurreservaat en wetlandecosysteem in Nedersaksen, Duitsland

Het Ahlen-Falkenberger Moor, Halemer/Dahlemer See is een 40 vierkante kilometer groot hoogveen in het district Cuxhaven, het grootste van het district en een van de grootste van Nedersaksen. Het ligt tussen zandige geestruggen, met de ondiepe Dahlemer en Halemer meren die samen ongeveer 190 hectare beslaan en omzoomd worden door rietvelden en wilgenstruweel. De Dahlemer See heeft aan de oostelijke oever een ongeveer één meter hoge steilrand waar het meer het veen binnendringt, terwijl de westelijke oever verlandt.

Het handmatige turfsteken begon al in de 17e eeuw vanuit de randnederzettingen Wanna-Süderleda, Ihlienworth-Westerende, Medemstade en Steinau, met slechts drie tot vijf meter per jaar. De ontginning begon tijdens de Eerste Wereldoorlog met Russische krijgsgevangenen; ontwatering en kunstmest volgden in de jaren 1950 voor boeren uit de Duitse oostgebieden. In 1956 begon de industriële turfwinning voor potgrond, en al in 1932 werd een oeverstrook van de Dahlemer See beschermd.

De naam Ahlenmoor verbindt de dorpen Ahlen en Falkenberg met het Duitse woord 'Moor', veen. Langs de noord- en oostrand markeert een reeks kleine turfkuilen, de Moorkuhlen, waar boeren sinds de 17e eeuw turf met de hand staken, slechts drie tot vijf meter per jaar. De afgegraven stroken werden geleidelijk cultuurland en de gedroogde turf diende als brandstof.

Het gebied is te voet toegankelijk via gemarkeerde paden die zijn ontworpen om het gevoelige milieu tijdens uw bezoek te beschermen. Lente en zomer bieden de beste omstandigheden om fauna en flora in actieve groei te zien.

De Dahlemer See wandelt met de wind mee: aan de oostoever ontstaat een ongeveer een meter hoge steilrand waar het meer in het veen dringt, terwijl de westoever verlandt. Op beide meren zijn boten het hele jaar verboden; in de winter rusten er watervogels.