Schloss Bevern, Renaissancekasteel in Bevern, Duitsland

Schloss Bevern is een Renaissance-kasteel met een vier-vleugelige structuur rond een centrale binnenplaats, beschermd door een watersloot met twee bruggen die aan het hoofdcomplex zijn verbonden. Het kasteel combineert woonvertrekken, administratieve ruimten en een kapel in een uniform ontwerp dat de functie ervan als adellijke woning aantoont.

De constructie van het kasteel begon in 1603 onder Statius von Münchhausen en werd voltooid in 1612, waarbij een eerder landhuis op de plaats werd vervangen. In de 17de eeuw stelde Ferdinand Albrecht I er een van de eerste theaterzalen van Noord-Duitsland in het kasteel in, wat de groeiende culturele betekenis ervan weerspiegelt.

De naam van het kasteel gaat terug op de familie von Bevern, waarvan de mannelijke lijn in 1588 uitstierf met Brun-Arndt von Bevern. Statius von Münchhausen, die zich in 1584 de leenverwachting had verzekerd, nam in 1590 het leen over en bouwde het huidige kasteel. Zijn graftombe bevindt zich in de door hem uitgebreide St. Johanniskirche in Bevern.

Vier vleugels omsluiten een bijna vierkante binnenplaats; de bovenverdiepingen waren oorspronkelijk bereikbaar via twee traptorens. Het kerngebouw ligt in een gracht met twee bruggen, met oostelijk de vroegere kasteeltuin en westelijk resten van het poorthuis en de kasteelschuur. In het oostelijke deel van de binnenplaats zijn middeleeuwse muurresten opgegraven.

De bouwheer van het kasteel, Statius von Münchhausen, ging in 1618 failliet na de inflatie van de Kipper- und Wipperzeit en een schuldvordering van 240.000 taler. Een keizerlijke audit toonde aan dat zijn bezittingen van 1.320.565 taler zijn schulden van 1.011.484 taler overtroffen, wat zijn eer herstelde maar niet zijn landgoederen. Zijn weduwe Dorothea von Bothmer verdedigde het kasteel in 1640 met Brunswijkse soldaten en voorkwam bezetting tijdens de Dertigjarige Oorlog.