Lutherkirche, Protestantse kerk in Holzminden, Duitsland.

De Lutherkirche is een protestantse kerk in Holzminden met witte muren en roodbruine stenen omlijstingen. Op de vierkante westtoren staat een steile, groen beklede spits met een wijzerplaat; het schip ten oosten heeft een donkerbruin dak met drie kleine dakkapellen en twee rondboogvensters met getraliede ruiten in stenen kozijnen. Binnen dragen twee achthoekige pijlers kruisribgewelven.

De aan de heilige Maria gewijde parochiekerk is voor het eerst gedocumenteerd in 1231; de middeleeuwse kerk was een overwelfde driebeukige hallenkerk met een westtoren waarvan de schietgaten en ingemetselde stenen kogels wijzen op een verdedigende functie. Een inscriptieplaat uit 1506 op de zuidwesthoek van de toren getuigt van herstelwerkzaamheden. Na de invoering van de Reformatie in Holzminden in 1568 werd de kerk vanaf 1577 verbouwd tot een tweebeukige hal met twee achthoekige pijlers; in 1595 werd de torenhelm geplaatst. Een brand verwoestte in 1640 de helm, die in 1659 werd herbouwd; een orkaan verwoestte hem opnieuw in 1898, wat leidde tot een restauratie die in 1900 werd afgerond met een nieuw koor, sacristie en doopkapel.

Oorspronkelijk aan de heilige Maria gewijd, draagt de kerk de naam Luther pas sinds de moderne tijd; de gemeente behield die naam bij de fusie met St. Michaelis op 1 januari 2021. Van 1655 tot 1837 was aan de predikantsplaats het ambt van generale superintendent van het Brunswijkse Wezerdistrict en de waardigheid van abt van Amelungsborn verbonden. Een op 1506 gedateerde inscriptieplaat aan de zuidwesthoek van de toren herinnert aan laatmiddeleeuwse herstelwerkzaamheden.

De kerk staat in het centrum van Holzminden, met de westtoren naar de straat gericht en schip en apsis daarachter. Het orgel, tussen 1968 en 1970 gebouwd door Rudolf Janke, staat aan de noordzijde boven een zijingang. Zoek de gedateerde plaat uit 1506 op de zuidwesthoek van de toren en de ingemetselde stenen kogels en schietgaten die aan het verdedigende karakter van de toren herinneren.

In het onderste deel van de toren zijn nog schietgaten en ingemetselde stenen kogels te zien, overblijfselen van de oorspronkelijke verdedigende functie. Een gedateerde inscriptieplaat uit 1506 op de zuidwesthoek herinnert aan laatmiddeleeuwse herstelwerkzaamheden. De huidige met groene panelen beklede spits is een reconstructie: een orkaan verwoestte de vorige in 1898, en die herbouw leidde tot een ingrijpende restauratie die in 1900 werd afgerond.