City Walls of Zhaoqing, stadsmuren uit de Song-dynastie in Duanzhou, Zhaoqing, China

De stadsmuren van Zhaoqing vormen een vrijwel rechthoekige bakstenen omwalling rond het historische centrum, breder van oost naar west dan van noord naar zuid, met een omtrek van 2.801 meter. De vier poorten heetten Songchong (oost), Zhennan (west), Duanxi (zuid) en Chaotian (noord); 28 wachttorens staan langs de muur en de Piyun-toren verrijst op het noordwestelijke deel.

De muur dateert uit de Song-dynastie: in 1053 liet prefect Jiang Jianzhi een binnenste citadel bouwen, die Zheng Dunyi in 1113 uitbreidde tot een bakstenen muur met vier poorten. De Ming-reparaties begonnen in 1368 onder Huang Deming, en in 1614 verhoogde Zhang Jingxin de muur met 3,5 chi. In 1924-1926 werden de poorttorens gesloopt en werd het grootste deel van de muur ongeveer 2,3 m verlaagd.

De muren dragen bakstenen met de ingegrifte naam van de maker, aangebracht bij de herstellingen uit de Ming- en Qingtijd. In 1368 kregen de vier poorten hun naam: Qingyun in het oosten, Jingxing in het westen, Nanxun in het zuiden en Chaotian in het noorden. De Piyuntoren in het noordwesten huisvest nu een bibliotheek.

De muurtop is begaanbaar op de gerestaureerde stukken, vooral het noordwestelijke deel tussen de Renmin Zhong-straat en de Westpoort, dat in 2006-2007 opnieuw werd aangelegd met een pad van nagebootste grijze bakstenen. De volledige omtrek meet 2.801 meter, het noordelijke deel is met 1.028,6 meter het langst. Aan het noordwestelijke deel staat de Piyun-toren.

In 1923 wilde de gemeente een deel van de muur slopen, maar zag daarvan af omdat hij als waterkering diende; al in 1915 hadden overstromingsschade herstel nodig, betaald door Li Yaohan. Later werden de poorten dichtgemetseld en vervangen door hellingen.