Lotus Pond Park, Stadspark in Taipingqiao subdistrict, Beijing, China.

Lotus Pond Park is een groene stedelijke ruimte van ongeveer 53 hectare met meerdere waterbassins die meer dan 80.000 lotusbloemen van ongeveer 250 verschillende soorten bevatten. De aanleg is georganiseerd rond een centraal meer met paden om de watertuinen te verkennen.

De Lotusvijver, in de oudheid Xihu genoemd, voorzag de stad Ji van water en werd na 1153 opgenomen in de Jin-hoofdstad Zhongdu. Toen de Yuan Dadu in het noordoosten bouwden, verloor het meer zijn rol als waterbron en verviel het. In 1984 werd het als Pekings cultureel erfgoed aangewezen, en in 1998 vulde een restauratieproject het meer vanuit de Yuquantan en werden er opnieuw lotussen geplant.

Een witte marmeren standbeeld bij de vijver toont een traditioneel Chinees verhaal over een Lotus-fee en de Lotus-wortelman. Bezoekers ontdekken dit beeld terwijl ze wandelen, waardoor ze verbinding maken met lokale legenden.

Het park ligt aan Lianhuachi Road 48 in het district Fengtai, direct ten westen van het zuidplein van het Weststation van Peking. Op het oostplein staat een openluchttheater met 1.838 vaste zitplaatsen. Het meer werd bijgevuld met water uit Yuyuantan, waardoor de lotusvelden in de zomer betrouwbaar bloeien.

In 1984 betoogde de historisch geograaf Hou Renzhi dat de vijver het enige overblijfsel was van de Jin-hoofdstad Zhongdu en de oorsprong van Peking; daarom werd het Weststation ongeveer 100 meter noordoostwaarts verplaatst. De as van het reizigersemplacement schoof 150 meter oostwaarts en de westvleugel is bijna 70 meter korter dan de oostvleugel. De vijver is nu een plek om treinen te fotograferen.