Pagoda of Chengtian Temple, Boeddhistische pagode in Yinchuan, China.

De Pagode van de Chengtian-tempel is een achthoekige bakstenen toren van elf verdiepingen op een vierkant platform van 26 meter breed en 2,6 meter hoog. Het lichaam is 64,5 meter hoog en elke zijde van de onderste verdieping meet 5 meter. Aan de buitenkant zijn dertien dakranden te zien, maar binnen zijn er slechts elf niveaus; de top bestaat uit een spits van groene geglazuurde tegels in de vorm van een achthoekige perzik, zonder baldakijn. Een houten trap leidt naar de elfde verdieping.

De originele structuur werd gebouwd in het midden van de 11e eeuw onder de Westelijke Xia-dynastie en werd een belangrijk oriëntatiepunt van dat tijdperk. Na ernstige aardbevingsschade onderging het hele gebouw een substantiële wederopbouw, wat resulteerde in de vorm die we vandaag zien.

De naam Chengtian, ‘de Hemel dragend’, komt van de zin ‘de opdracht van de Hemel dragen en vanaf de troon decreten uitvaardigen’. Keizerin-weduwe Meizang liet de tempel bouwen om haar eenjarige zoon, keizer Yizong, te beschermen. In 1055 stuurde keizer Renzong van Song een set van de Tripiṭaka, die hier werd ondergebracht. De Ming-dichter Wang Xun beschreef de vervallen tempel in zijn gedicht ‘Klank van een klok bij de hoge pagode’.

De ingang zit in de oostmuur en een houten trap in de holle bakstenen schacht voert naar de elfde verdieping, waar ramen op vier richtingen uitkijken. Het trapgat is smal en plaatselijk onverlicht, dus neem eigen licht mee. De pagode staat in het midden van het terrein van de Chengtian-tempel in het westen van Yinchuan, naast het museum dat vroeger in de tempel zat.

Ijzeren bellen hangen aan de hoeken van elk niveau en rinkelen wanneer de wind ze beweegt, wat subtiele geluiden creëert die gedurende het jaar veranderen. Deze akoestische eigenschap werd in het ontwerp opgenomen als een manier om fysieke beweging met sensorische ervaring te verbinden.