Zürich–Enge Alpenquai, Archeologische vindplaats van prehistorische paalwoningen in Zürich, Zwitserland.

Zürich–Enge Alpenquai is een laatbronstijdse oevernederzetting in het benedenbekken van het Zürichmeer, net ten oosten van de huidige Bürkliplatz in de wijk Lindenhof. De nederzetting besloeg 2,93 hectare, met een bufferzone van 17,40 hectare inclusief het meer. De lagen liggen ongeveer twee meter onder het huidige meerniveau van 406 m en worden door een laag meerkrijt in twee cultuurlagen gescheiden.

Zürich–Enge Alpenquai was bijna ononderbroken bewoond van 1050 tot 800 v.Chr. en is daarmee een van de grootste laat-bronstijd-nederzettingen aan het water in Midden-Europa. De laatste bewoningsfase valt in de overgang naar de ijzertijd, een periode die elders zelden is gedocumenteerd. In 2018 leverde een noodopgraving op de bouwplaats van Zürich-Versicherung aan de Mythenquai spin- en weefgereedschap en sieraden op; horen die bij de eerdere vondsten bij het Mythenschloss, dan wijst dat mogelijk op een nederzetting van ongeveer 1000 mensen.

Het aardewerk van Alpenquai vertoont twee verschillende decoratiestijlen: rijke staafversiering komt alleen in de onderste cultuurlaag voor, terwijl cannelurengroepen en met grafiet versierde fragmenten tot de bovenste laag beperkt blijven. Paalschoenen die op verschillende hoogten in de lagen zijn gevonden, markeren waar de prehistorische woningen stonden. De vindplaats ligt in de wijk Lindenhof, net geen 50 meter ten oosten van het huidige Bürkliplatz.

De nederzetting lag ongeveer 50 meter ten oosten van het huidige Bürkliplatz aan de linkeroever van het meerbekken, in de wijk Lindenhof. Omdat het meerniveau (406 m boven zee) hoger is dan in de bronstijd, ligt de archeologische laag ongeveer twee meter onder het wateroppervlak; vanaf de oever is geen paal te zien. De vindplaats is een klasse A-object volgens de Zwitserse federale wet van 1 juli 1966; opzettelijke schade aan de site of haar artefacten is strafbaar.

Onder de vondsten bevinden zich antieke munten die wijzen op complexe handelsnetwerken en mogelijke rituele praktijken in Keltische tijden. Deze voorwerpen tonen dat bewoners verbonden waren met verre plaatsen.