Arboretum Zürich, Botanische tuin en park in Zürich, Zwitserland

Arboretum Zürich is een park van 41.360 m² op land dat bij de kadeaanleg van 1883 tot 1887 op het Zürichmeer werd gewonnen. De bomencollectie volgt het plan van Carl Schröter: negen geografische secties (Zuid-Zwitserland, de Alpen, de Jura, de Middellandse Zee en het Oosten, de zuidelijke en oostelijke staten van de VS, Californië, Japan, China), vier systematische groepen van iepen, esdoorns, essen en beuken, en een tertiaire sectie op de kleine heuvel. Bij de ingang aan de General-Guisan-Quai staat de Bluntschli-fontein (1909).

Het Arboretum beslaat 41.360 m² vlak terrein dat bij de aanplemping voor de Quaianlagen tussen 1883 en 1887 aan het Meer van Zürich werd onttrokken; de kades werden in 1887 ingewijd. In 1885, kort voor de bouw begon, stelden hoogleraren in de botanie en geologie voor het geplande conventionele park te verrijken; een commissie met landschapsarchitecten Evariste Mertens en Otto Froebel en botanicus Carl Schroeter voegde een bomencollectie, een gesteentecollectie en het eerste alpenpanorama van Zürich toe. In 1886 begon het ontwerp van de beplanting.

De site draagt de aanwijzing van een Zwitsers cultuurgoed van klasse A van nationaal belang, wat zijn rol in hoe mensen natuur en tuinen begrijpen weerspiegelt. Bezoekers ervaren hier een levend voorbeeld van tuincultuur, waar zorgvuldig onderhouden boomgedeelten en doordachte paden mensen over boombiversiteit onderwijzen.

Bezoekers kunnen het gebied bereiken met tramhijn 5 of buslijn 161 en 165, met haltes op station Rentenanstalt. Paden door het hele gebied passen zich aan aan verschillende loopsnelheden en mobiliteitsvereisten.

Drie eenpersoonsbunkers werden in 1942 gebouwd tussen de bomen van de zogeheten Chinagroep aan de oever van het meer, om het benedenmeerse bekken te beschermen; sinds 1992 staan ze onder kantonale bescherming. Bij het Enge-bad staat een beukengroep waarvan de centrale boom in 2006 moest worden gekapt, waardoor een open gat ontstond.