La Presta, Ingang van een asfaltmijn bij Travers, Zwitserland

La Presta is een asfaltmijn in het Val de Travers, tussen Travers en Couvet in het Zwitserse kanton Neuchâtel. De hoofdlaag, Bon banc genaamd, ligt in Schrattenkalk en is vier tot zes meter dik, plaatselijk tot twaalf meter. De ondergrondse ontginning begon in 1867 en bestaat uit zes niveaus, verdeeld over de sectoren Zuid, Oost en Simplon.

De Griekse arts Eirini d'Eirinis ontdekte de asfaltafzetting in 1711 en verkreeg in 1712 de mijnrechten, maar de commerciële dagbouw begon pas in de zomer van 1713. Rond 1840 verplaatste de winning zich naar La Presta en in 1867 werd overgegaan op ondergrondse mijnbouw. De productie piekte in 1913 met 53.000 ton, en de mijn sloot eind 1986.

Tijdens de rondleiding door de gangen zijn langs de wanden nog gereedschappen en machines uit het mijnbouwtijdperk te zien. De plek geeft een duidelijk beeld van hoe het werk onder de grond in dit deel van Zwitserland eruitzag.

Stevige schoenen en warme kleding zijn aan te raden, omdat de temperatuur onder de grond het hele jaar door koel blijft. De toegang tot de tunnels verloopt doorgaans via begeleide groepen, dus het is verstandig om vooraf de beschikbaarheid te controleren.

Een restaurant op het terrein bereidt ham door gebruik te maken van natuurlijk asfalt uit de mijnen als kookmedium, een methode die vrijwel nergens anders ter wereld bestaat. Het resultaat is een smaak die bezoekers alleen op deze plek kunnen proeven.