Creux du Van, Natuurlijke rotsachtige cirque in Neuchâtel, Zwitserland.

De Creux du Van is een hoefijzervormige rotskom van ongeveer 1.200 m breed en 500 m diep, met kalkstenen wanden die over een totale lengte van circa vier kilometer bijna 160 m loodrecht naar beneden vallen. De bovenrand is vlak en grasrijk, de bodem is bedekt met morene- en aardverschuivingsmateriaal waar dennen en beuken groeien, en in het midden ligt de bron Fontaine Froide.

De cirque is het geërodeerde uiteinde van de Soliat-anticline, geopend door oplossing van kalksteen en later door vorstwerking. Tijdens de laatste ijstijd vulde een kleine gletsjer de kop van de kom en zijn ijs voerde kalkpuin af dat de morene vormde die het Areuse-dal afdamde. In 1870 kocht Louis Guillaume een deel van de bodem als reservaat; de Club jurassien voegde er in 1876 25 hectare aan toe, en in 1972 werd het reservaat uitgebreid tot 15,5 km2.

De naam komt van het Frankoprovençaalse van, dat rots betekent; tot 1884 stond op officiële Zwitserse kaarten Creux du Vent. De droogstenen muur van ongeveer twee kilometer langs de bovenrand, gebouwd door een internationale vrijwilligersgroep, heet Muur van de Vriendschap. De in 1965 uitgezette steenbokken laten zich dicht naderen.

Het cirque is te voet bereikbaar vanaf het station van Noiraigue via het pad van de veertien haarspeldbochten, of vanaf de bodem via de Sentier du Single vanaf La Ferme Robert. Bij de Ferme du Soliat, vijf minuten van de rand, is een parkeerplaats, bereikbaar via Couvet of Saint-Aubin-Sauges. Van daar leidt een beveiligd pad naar de rand van de rotswand.

Midden op de kesselbodem ontspringt de bron Fontaine Froide, waarvan het water het hele jaar door 4 °C koud blijft. De in 1965 hier uitgezette steenbokken zijn weinig schuw en laten zich makkelijk naderen. De laatste beer van het kanton Neuchâtel werd in 1770 in dit gebied geschoten.