SOB-Sitterviadukt, Spoorwegviaduct in Herisau, Zwitserland.

Het SOB-Sitterviadukt is een enkelsporige spoorwegbrug van de Südostbahn over de Sitter, 365 meter lang en 99 meter boven de rivier, daarmee de hoogste spoorwegbrug van Zwitserland. De 120 meter lange geklonken stalen vakwerkligger met visbuikvorm, nog altijd de grootste vakwerkoverspanning van een Zwitserse spoorwegbrug, verbindt stenen boogbruggen: vier bogen van 25 meter aan de kant van Sint-Gallen en aan de kant van Herisau twee bogen van 25 en vijf van 12 meter in een bocht met een straal van 350 meter. De hele brug ligt in een helling van 16 promille.

De Bodensee-Toggenburg-Bahn bouwde het viaduct tussen 1908 en 1910; de stalen vakwerkligger van 920 ton werd gemonteerd door de Bell Maschinenfabrik en op vier granieten blokken van elk 13,5 ton geplaatst. De brug kostte 1,55 miljoen frank. Door aardverschuivingen van de dam in het zuidwesten moesten twee bogen van 12 meter worden toegevoegd. In 1920-1922 stabiliseerde een tuiverspanning met 2240 kN tegendruk de twee pijlers, die tot 270 millimeter naar elkaar toe helden.

De brug draagt de Voralpen-Express en is een Zwitsers cultuurgoed van nationaal belang, klasse A (KGS-nummer 17031). De stalen vakwerkligger, de langste overspanning van een Zwitserse spoorbrug, is te zien vanaf de Kubelbrücke en de St. Galler Brückenweg eronder.

Het beste uitzicht op het viaduct krijgt u van de paden langs de Sitter-rivier, waar u de bogen en steenwerk van onderaf kunt zien. De locatie is gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer, en wandelroutes in de buurt bieden verschillende perspectieven om de structuur te waarderen.

De stalen vakwerkligger van 920 ton werd gemonteerd op een 97,15 meter hoge houten steigertoren van timmerman Richard Coray, gebouwd tussen zomer 1908 en voorjaar 1909 met 1.650 m³ hout en bijna 1.400 ton gewicht. Een lift in de toren bracht tien tot twaalf personen over 78,5 meter. In november 1909 doorstonden toren en brug herfststormen van orkaankracht.