Haggenbrücke, Stalen voetgangersbrug in St. Gallen, Zwitserland

De Haggenbrücke is een 355,60 m lange stalen vakwerkbrug voor voetgangers en fietsers over de Sitter, die de St. Galler wijk Haggen met Stein in Appenzell Ausserrhoden verbindt. Op het hoogste punt is ze 98,6 m hoog en 3,8 m breed; van de Appenzeller naar de St. Galler zijde stijgt ze 3,9 %, wat 14 m hoogteverschil tussen de landhoofden geeft. Zes jukken zijn direct op de rots gebetonneerd en reiken deels tot drie meter onder het wateroppervlak van de Sitter.

De stalen vakwerkbrug werd in 1936-1937 gebouwd door ingenieur Rudolf Dick en ijzerbouwer Ernst Scheer, nadat pogingen in 1885 en 1920 op financiering waren stukgelopen. Ze verving het zware muilezelpad door de Sitterkloof; de bouw werd gefinancierd door het kanton, de stad St. Gallen, de gemeente Stein en talrijke particulieren. In 2009-2010 werd de brug gerenoveerd.

In de volksmond heet de brug Ganggelibrugg, van het dialectwoord ganggelen, "schommelen", omdat ze bij de opening op 31 oktober 1937 onder 5600 bezoekers heen en weer zwaaide. De officiële naam Eisensteg Zweibruggen verwijst naar de twee oude overdekte houten bruggen over de Sitter en de Wattbach in het dal eronder. De brug is een geliefd doel voor wandelingen naar Stein AR.

De brug is open voor voetgangers en fietsers, niet voor auto's, al heeft ze passeerplaatsen. Ze stijgt 3,9% van de Appenzeller kant richting Sankt Gallen, met 14 m hoogteverschil tussen de landhoofden. In 2010 zijn veiligheidsnetten aangebracht; het pad langs de Wattbach naar de oude houten bruggen beneden is deels door erosie verwoest.

De bijnaam Ganggelibrugg komt van het Oost-Zwitserse dialectwoord ganggelen, ‘schommelen’: bij de opening op 31 oktober 1937 brachten 5600 bezoekers het bouwwerk zo aan het trillen dat een ingenieursrapport tot versterkingen leidde. Het stalen vakwerk staat op zes direct op de rots gestorte pijlers, sommige tot drie meter onder het waterpeil van de Sitter.