Pipe organ of Basilique Notre-Dame de Valère, Pijporgel in de Basiliek Notre-Dame de Valère, Sion, Zwitserland.

Het orgel van de basiliek van Valère hangt in een zwaluwnesttribune aan de westmuur van het schip. De beschilderde kast, met gotisch maaswerk en door Peter Maggenberg beschilderde deuren, heeft een driehoekig middendeel, geflankeerd door twee hogere, smallere delen met kantelen die aan de stadsmuur doen denken. De kast dateert van 1435; de tribune werd in 1628 gebouwd.

Het orgel dateert van 1435, toen schilder Peter Maggenberg werd betaald voor het beschilderen van de luiken van de kast; koolstof-14-onderzoek bevestigt dat jaar. In 1686-1688 bouwde Christoph Aebi het om tot een barokinstrument, vernieuwde de klavieren en veranderde de gotische windlade in een sleeplade. Johann Baptist Carlen voegde in 1812 de Subbas 16′+8′ toe, en Hans-J. Füglister restaureerde het instrument in 2004.

Sinds 1969 klinkt het orgel elk jaar op het internationale orgelfestival van Valère. De beschilderde deuren, toegeschreven aan Peter Maggenberg, tonen buiten de Annunciatie en binnen de Madonna met Kind en de Verrezene met Maria Magdalena.

Het orgel hangt in een zwaluwnesttribune aan de westmuur, gericht op het schip, zodat het van onderaf en vanaf het tribuneniveau te zien is. Sinds 1969 verzorgt het internationale orgelfestival van Valère regelmatige concerten; bij de restauratie van 2004 bleven de tinnen stemringen in de frontpijpen zichtbaar.

De beschilderde deuren die het kas sluiten zijn kopieën; de 15e-eeuwse originelen van Peter Maggenberg, met de Annunciatie aan de buitenkant en de Madonna met Kind binnenin, staan in het museum van Valère. De faam als oudste bespeelbare orgel ter wereld gaat terug op de Engelse orgelbouwer Arthur George Hill, die het toen stomme instrument in 1883 onderzocht en ook de onjuiste datum 1390 verspreidde.