Centre Dürrenmatt Neuchâtel, Kunstcentrum op de heuvel van Neuchâtel, Zwitserland

Het Centre Dürrenmatt Neuchâtel is een modern kunstcentrum op een verhoogde positie boven de stad, ontworpen door architect Mario Botta. Het gebouw bevat schilderijen, manuscripten en ander kunstwerk in zorgvuldig ingerichte tentoonstellingsruimtes.

Friedrich Dürrenmatt betrok in 1952 het huis boven Neuchâtel en woonde daar tot zijn dood op 14 december 1990, later in een tweede, hoger gelegen gebouw. Hij schreef in het Duits terwijl hij in Franstalig Zwitserland woonde, een gegeven dat hij in enkele werken verwerkte. Na zijn dood werd het huis verbouwd en uitgebreid; in september 2000 ging het museum open.

Dürrenmatt rangschikte de ruim 4.000 banden van zijn bibliotheek naar de taal van de auteurs, maar las vooral Duitse vertalingen; E.T.A. Hoffmann en Lessing behoorden tot zijn favoriete klassiekers, naast Max Frisch en Paul Celan. Bij de cafetaria hangt zijn ‘Sixtijnse Kapel’, een muurschildering die hij ironisch het fresco van zijn toilet noemde. Er vinden regelmatig lezingen, concerten en debatten plaats.

Het centrum ligt boven de stad, in het hogere deel van Neuchâtel, in Dürrenmatts eerste huis daar. De uitbreiding van Mario Botta brengt de tentoonstellingsruimten ondergronds, bereikbaar via meerdere toegangen die het labyrintmotief opnemen. Het terras, bedoeld als open theaterpodium, kijkt uit over het Meer van Neuchâtel tot aan de Berner Alpen.

De bibliotheek bewaart ruim 4.000 werken uit de wereldliteratuur in Dürrenmatts originele meubels, gerangschikt naar de taal van de auteurs, hoewel hij vooral Duitse vertalingen las. In de cafetaria hangt zijn "Sixtijnse Kapel", een muurschildering die hij ironisch het fresco van zijn toilet noemde.