Mont Collon, Alpentop in Valais, Zwitserland

De Mont Collon is een 3.637 m hoge top van de Zwitserse Pennijnse Alpen in Wallis, ten zuiden van Arolla. De vergletsjerde noordwand beheerst het uitzicht vanuit het dorp. De berg wordt in het westen geflankeerd door de gelijknamige gletsjer en in het oosten door de Haut Glacier d'Arolla, die samen de Arollagletsjer vormen. In het zuidwesten ligt de Petit Mont Collon (3.555 m) en in het zuiden, op dezelfde kam, de Mitre de l'Évêque (3.653 m) en de Évêque (3.716 m).

De eerste beklimming van de Mont Collon was niet in 1867 in het algemeen, maar op 31 juli van dat jaar door Hans Baumann en Johann Kronig met G. E. Foster, via de zuidoostwand en zuidgraat. De westgraat, nu de normale route, werd op 3 augustus 1876 beklommen door A. Cust en Frederick Gardiner met gidsen Peter en Johannes Knubel uit St. Niklaus. De noordwand werd op 13 augustus 1890 geopend door Jean en Antoine Maître met John Hopkinson.

De naam Mont Collon staat op kaarten en in klimverslagen naast de Petit mont Collon (3.555 m) en de Mitre de l'Évêque (3.653 m), die zijn zuidkam delen. Klimmers die overnachten in de Cabane des Vignettes (3.152 m) of het Refuge des Bouquetins (3.000 m) oriënteren zich op deze benoemde toppen boven Arolla.

Toegang tot de berg is mogelijk vanuit Arolla via gevestigde klimroutes, met berghutaccommodatie beschikbaar onderweg. Bezoekers moeten bergbeklimmingservaring hebben en hun beklimming plannen bij goed weer en vroege daglicht.

Op 27 juli 1970 klommen Candide Pralong en Louis Favre de noordwand via de Pralong-Favre-route en daalden af over de middenkam; de topkap had toen een verticale ijswand van 140 m, die in vier abseils werd afgedaald.