Mont Blanc de Cheilon, Alpentop in Valais, Zwitserland

Mont Blanc de Cheilon is een 3870 meter hoge piek in de Pennijnse Alpen met steile rotsanden en vier gletsjers op zijn hellingen. De berg ligt in een gebied omgeven door andere grote Alpentopppen en biedt verschillende klimroutes voor verschillende ervaringsniveaus.

De berg werd voor het eerst succesvol beklommen in 1865 toen bergbeklimmers de top bereikten onder moeilijke omstandigheden. Deze vroege beklimming zette de piek op de kaart als bestemming voor Alpijns avontuur.

De naam Cheilon, ook Seilon gespeld, hoort bij de gletsjer en de Col de Cheilon (3.243 m) die klimmers op de normale route naar de top oversteken. De berg sluit het Val des Dix af, en beide aanloophutten dragen de naam van dat dal: de Cabane des Dix (2.928 m) en de Cabane des Vignettes (3.158 m). De eerste beklimming werd op 11 september 1865 gedaan door Johann Jakob Weilenmann en J. Felley.

De normale route begint bij de Cabane des Dix (2.928 m) of de Cabane des Vignettes (3.158 m), steekt de Col de Cheilon (3.243 m) over en volgt de westgraat, met passages van graad II vlak onder de top. De oversteek via de oostgraat daalt af naar de Col de la Serpentine (3.547 m) via de oostelijke arm van de Cheilongletsjer. In de winter wordt de westgraat geskied, de laatste meters te voet.

De noordwand daalt van de top naar de Cheilongletsjer, die aan haar voet uit twee armen ontstaat. De normale route mijdt deze wand en gaat via de Col de Cheilon (3.243 m) en de westgraat, met korte passages van graad II bij de top.