Malojapas, Bergpas in Graubünden, Zwitserland.

De Maloja-pas is een bergweg in de Zwitserse Alpen op 1815 meter hoogte die de Engadin-vallei verbindt met de Bregaglia-vallei in de buurt van de Italiaanse grens. De route loopt door alpien terrein met steile hellingen, open hoge plateaus en beboste secties.

De Romeinen legden een eerste muilezelpad aan, dat later verviel; de in de rots gehouwen karrensporen van de oude Malögin hebben een onzekere leeftijd. In 1776 kwam er een kleine weg en tussen 1827 en 1839 bouwde Richard La Nicca een moderne weg met 22 bochten, waarvan 13 haarspeldbochten, op de westelijke helling. In 1859 bereikte die Italië en eind 19e eeuw werden maandelijks tot 12.000 paarden geteld.

De naam komt van het woord Maloggia van de herders uit de Veltlin, dat elzenbosje betekent; in het plaatselijke Reto-Romaans heet de pas Malögia. Ten zuiden van de waterscheiding spreekt de Bregaglia Lombardisch en Italiaans, de Engadin Reto-Romaans en Duits. In Maloja woonde de schilder Giovanni Segantini vanaf 1894 en werd er in 1899 begraven; zijn huis, atelier en de Segantini Weg zijn te bezoeken.

De pasweg is het hele jaar open, maar zware sneeuwval kan hem enkele uren of een hele dag sluiten. Ook als de weg open is, kunnen delen besneeuwd blijven, zodat winterbanden en soms kettingen nodig zijn. De noordelijke toegang via het Engadin stijgt over 49 km naar Zernez slechts 343 m, terwijl de zuidhelling steil naar Chiavenna daalt.

De pas vormt een waterscheiding tussen de bekkens van de Donau en de Po, die twee verschillende Europese watersystemen scheiden. Deze geografische lijn is niet zichtbaar met het blote oog terwijl u rijdt, maar bepaalt of regenwater naar het noorden of zuiden stroomt.