Sion Cathedral, Katholieke kathedraal in Sion, Zwitserland.

De kathedraal Onze-Lieve-Vrouw van Sion is een driebeukige basiliek met transept en langwerpig koor, tussen 1450 en 1500 in gotische stijl gebouwd op Romaanse fundamenten. De massieve Romaanse toren met kegelvormige spits beheerst het stadsbeeld. Het portaaltympaan bevat een fresco in de stijl van het Noord-Italiaanse trecento, met de Moeder Gods geflankeerd door twee heilige bisschoppen en stichterfiguren.

Een Karolingische kerk op deze plek, omstreeks 800 gebouwd, brandde in 1010 af; de volgende romaanse kathedraal werd in 1352 geplunderd door troepen van Amadeus VI van Savoye. Tussen 1450 en 1500 werd het schip onder bisschoppen Walter Supersaxo, Jost von Silenen, Nikolaus en Matthäus Schiner in gotische stijl herbouwd, met behoud van de toren uit de 12de eeuw. Het dak brandde bij de stadsbrand van 1788; in 1947/48 werd het koor met twee traveeën verlengd.

De naam Glarier duidt de plek aan waar het rivierslib werd afgezet, waar de kathedraal staat. Haar patroonsfeest is Maria-Tenhemelopneming op 15 augustus. In de Sint-Barbaraka­pel, in 1474 gesticht door bisschop Walter Supersaxo, tonen in 1948 blootgelegde fresco's de wijze en de dwaze maagden, Sint-Joris met de prinses en het martelaarschap van Sint-Sebastiaan, geschilderd in 1475 door de Beierse meester Thomas von Landsberg.

De kathedraal is oostwaarts gericht: de romaanse toren met portaal staat aan de westgevel en in 1947/48 werd het koor met twee traveeën naar het oosten verlengd. De Chapelle Sainte-Barbe opent rechts van het transept; de Chapelle Saint-Antoine bevat het barokaltaar van 1683. De tribune draagt de wapens van prins-bisschop Frédéric Ambuel en het kathedraalkapittel, gedateerd 1780.

In de romaanse toren hangt een gelui van zeven klokken: twee uit de 15e eeuw, vijf andere uit de 16e tot 19e eeuw. De toren met zijn kegelvormige spits doorstond de branden en oorlogen die de eerdere schepen verwoestten.