Langwieser Viaduct

Het Langwieser Viaduct is een spoorwegbrug van gewapend beton die zich 284 meter uitstrekt en 62 meter hoog is. Het overspant de Plessur-vallei met een sierlijke boog die de valleibodem verbindt met de stijgende hellingen.

Het viaduct werd gebouwd tussen 1912 en 1914 als een baanbrekende prestatie, zijnde de eerste spoorwegbrug volledig uit gewapend beton. Dit project markeerde een keerpunt in de brugbouw en toonde nieuwe mogelijkheden voor ingenieurs in bergachtige gebieden.

Het bouwwerk is erkend als een Zwitsers cultuureigendom van klasse A, vertegenwoordigend engineeringvernieuwing van het begin van de 20e eeuw in Graubunden. Treinreizigers kunnen deze baanbrekende constructiemethode rechtstreeks ervaren terwijl zij het dal doorkruisen.

De brug maakt deel uit van de Rhaetische Spoorweg die van Chur naar Arosa loopt en toegang biedt tot berglandschappen. Bezoekers kunnen het viaduct het beste van bovenaf in de trein of van wandelpaden die door de vallei beneden gaan, bewonderen.

Het project gebruikte ongeveer 7.469 kubieke meter beton en 250 ton staal, wat een indrukwekkende logistieke prestatie voor die tijd voorstelde. De tijdelijke houten steunen die tijdens de constructie werden gebruikt, toonden innovatieve methoden voor het ondersteunen van dergelijke massieve structuren boven een vallei.

Locatie: Langwies

Ontstaan: juli 1914

Architecten: Hermann Schürch

Officiële opening: december 1914

Hoogte: 62 m

Lengte: 284 m

Gemaakt van: reinforced concrete

GPS-coördinaten: 46.81750,9.70500

Laatste update: 8 december 2025 om 20:46